Restaurants die een kwijnend bestaan leiden, je ziet ze helaas steeds vaker, vooral in of nabij de omgeving van oude stations.

Je kunt er al lang geen kaartje voor de trein meer kopen, de lokettiste is vervangen door een automaat en het stationsrestaurant is soms vervangen door een “to go” uitgiftepunt voor broodjes en koffie. In andere gevallen staat dit gebouw al een tijd leeg en raakt al aardig in verval of is de stationsrestauratie omgetoverd tot een hippe Burger King.

Vroeger hadden de treinen nogal eens vertraging en wat deed je dan? Je zocht je heil in de stationsrestauratie voor een warme hap of een bakkie verse koffie. Er lag wat lectuur of je babbelde wat met een lotgenoot en zo viel die vertraging nog best wel mee. Nu sta je, afhankelijk van het jaargetijde, soms een hele tijd in de kou met je koffie en je broodje to go. Wachten duurt dan opeens heel lang. Vertraging is er nog steeds, al zal de NS dat niet graag toegeven. Men zegt ook dat de tegenwoordige reiziger altijd haast heeft en zich geen tijd gunt om ergens te gaan zitten voor een drankje of hapje.

Daarom verdwijnen de stationsrestauraties ook als sneeuw voor de zon, aldus de NS. Dat zal wel zo zijn, maar die vertragingen die zijn er echt nog. Het is allemaal wel erg jammer. De restauraties die nog over zijn en dat zijn er in Nederland bijzonder weinig maar in Duitsland bijvoorbeeld, nog best veel. Uiteraard hebben velen hier ook moeite om te overleven. Hier niet zo veel Burger Kings of andere afhaalloketten zoals bij ons. Vaak gaat men gewoon op de oude voet door en als de stationsrestauratie toevallig nog in een aantrekkelijke wandelomgeving of bij een camperplaats staat, zijn er andere doelgroepen beschikbaar dan de treinreizigers, waar ze het van oorsprong van moesten hebben. Zo houden ze het hoofd nog enigszins boven water, maar voor de andere locaties is het ook op de stationsklok in de restauratie 5 voor 12.

De bakens verzetten lijkt me heel urgent, maar hoe?

Als je een restauratie moet runnen naast een in verval geraakt station wordt je daar als het ware door besmet. Ook van de menukaart van zo’n zaakje wordt je nou niet bepaald vrolijk. Gerechten zoals zigeunerlever, bloedworst en zult van varkenskop geven aan het geheel iets griezeligs. Maak er maar een spookrestaurant van zou ik bijna zeggen, maar dan nog wat extremer met een “door merg en been” cocktail, bloederige vampierbiefstuk en een kindermenu met schnitzeltje van een doodgeboren kalfje. Allemaal onzin natuurlijk. Maar wat dan wel?

Eigenlijk zijn er nauwelijks restaurants waar je een fatsoenlijke vegetarische maaltijd kunt gebruiken. Allemaal, inclusief de sterrenzaken, hebben ze als leitmotiev: ”Weglaten is een kunst”. Ze laten domweg, vlees of viscomponent van een gerecht weg en er komt helemaal niets, maar dan ook niets voor in de plaats. Als alternatief, als je een beetje geluk hebt of eigenlijk bijna net zo veel pech, een pastagerecht of risotto. En natuurlijk die eeuwige salade met geitenkaas. Maar een restaurant dat ook voor vleesvervanging zorgt, dat is er nauwelijks of niet. Dit terwijl de supermarkten vol liggen met vleesvervangers. Wellicht een gat in de markt, want steeds meer mensen in Nederland maar ook in Duitsland en wellicht nog meer landen, nemen wekelijks een of meerdere vleesloze dagen in hun menuschema op. Misschien vinden de toekomstige gasten die graag een volledige vegetarische maaltijd willen gebruiken dat vervallen station ineens romantisch en interessant.

Gooi er maar wat leuke sfeerverlichting tegenaan met veel groene planten, kruidenpotjes op tafel en een goed verwijsbord naar het enige restaurant in de stad, met een keuze uit echte, complete vegetarische gerechten op de kaart. 

Wie weet lopen deze omgetoverde stationsrestaurants binnen niet al te lange tijd weer als een trein.

Helaas, eetgelegenheden, met volwaardige vegetarische maaltijden, die moet je tot nu toe met een kaarsje zoeken.

Martin de Baat