Columns van Martin

  • De verdrietige appelpunt

    Ik ben niet van onberispelijke kwaliteit, u ziet aan mij, dat dit me spijt. De “Schlagfix” uit de spuitbus waarover ik praat, heeft al helemaal geen ruggengraat. Als ik samen met hem aan tafel verschijn, is zijn toef al geslonken tot heel erg klein. Ik kom uit een fabriek met ontelbare soortgenoten, en allemaal zijn…

    Lees meer………

  • Mijn geest in stand bye

    Het is donker om me heen, een troosteloze buurt, waar iedereen hetzelfde soort flatje huurt. Alle mensen zijn zwart en begeven zich op straat, voel me een vreemdeling, een wit stipje op een zwarte kaart. Mijn geest wordt verdoofd door de ijzige kou, handen aan het stuur, zonder bestemming, tussen de hoogbouw. Overal afval in…

    Lees meer………

  • Vreemdeling in eigen stad

    Drommen mensen in steeds meer straten, Waar moet je ze toch allemaal laten? Omdat seizoenen geleidelijk aan verdwijnen, kan voor ondernemers het gehele jaar door de zon schijnen De echte Amsterdammer is uit het stadsbeeld verdwenen en daarmee ook zijn puur Mokumse genen. Engels, Frans, Chinees, Japans klinkt het overal, Voor de commercie haalt men…

    Lees meer………